خشایار اعتمادی یکی از خوانندگان مطرح ایران است که در اجراهای صحنه ای کاملا موفق بوده است و بیش از 71 اجرای صحنه ای داشته است. موسیقی پاپ که این روزها با پیشرفت تکنولوژی مربوطه بسیار پیشرفت کرده و کاری به سان تفریح است، کاملا قابل دسترس شده. پیشرفت تکنولوژی هرقدر هم که باشد جایگرینی برای عنصری بنام ذوق و هنر انسان که فراتر از اینهاست وجود ندارد. این نعمت خدادادی یکی از وجوهات تمایز انسان و ماشین است. هنر زاییده ذهن بشر است و چون از مقوله علوم خارج است بنا بر این ماشین قابل رقابت با انسان نیست. بخشی از هنر موسیقی شامل آهنگسازی است. این مقوله به وجود آوردن یک تم ، عنصر، بافت یا یک رنگ موسیقایی به منظور خاص است که تا به حال وجود نداشته است. این بدان معناست که اولین نیاز به خلق یک اثر ، تفکر درباره آن است که این موضوع راه را نشان هر هنرمندی خواهد داد. بحث در این باره را به زمانی دیگر موکول میکنم و به بررسی آلبوم "بایدبه تو بر گردم" از آقای خشایار اعتمادی برمی گردم.

این آلبوم در کل از تنوع سازی خوبی برخوردار است و خواننده سعی کرده از تمام تکنیک هایی که بلد است استفاده نماید ولی باز هم حلقه های مفقوده وحدت تماتیک و محتواست.برایتان از موسیقی ایرانی مثالی می زنم. شما به قطعه ارکسترالسبکبال در  دستگاه شور    از آقای دهلوی گوش کنید ، تک تک سازها در خدمت تم و تم در خدمت محتواست و یکپارچگی بی نقصی را ارائه می دهد. ولی این موضوع در اکثر قطعات پاپ مشاهده نمی شود. این که چگونه بتوان ارتباط یک تم جمله موسیقی و در نهایت ملودی و یک موضوع را یافت و در القا آن به مخاطب موفق شد کاملا به مهارت و تجربه و تفکر آهنگساز بستگی دارد و گاه به معضلی بزرگ و حل ناشدنی منجر می شود که حل این معما مرزتفاوت یک آهنگساز موفق و آهنگساز معمولیست.

وقتی آقای شهرداد روحانی قطعه Beauty of Loveرا می سازد و برای ارکستر تنظیم می کند ارکستر با تمام وجود در خدمت محتواست و تک تک سازها قطعات پازلی را می سازند که نهایتا موضوع اثر را ارائه می کند. گسترش ملودی کشش لازم برای بازگشت به تم اصلی را ایجاد می کند ، این کشش هاست که جاذبه موسیقایی ایجاد می کند همچنین تکرار و یکنواختی ملودیک یا حتی هارمونیک کشش برای تغییر می آفریند.

یک آهنگساز با شناختن این کشش ها و عناصر به وجود آورنده آنهاست که یک اثر ماندگار و زیبا و شنیدنی خلق می کند. یک نوازنده هرقدر هم نوازنده چیره دستی باشد  اگر از این مسائل آگاه نباشد گرچه یک ملودی می سازد و آن را اجرا می کند و هارمونی آن را حمایت می کند ولی این اثر جاذبه شنیداری نخواهد داشت. بنا بر این آهنگسازی و نوازندگی دو مقوله جدا هستند. برعکس این موضوع هم صحت دارد. بطوری که یک آهنگساز موفق هم اگر نوازندگی نکند و اتودهای تمرینی مخصوص ساز خود را ننوازد و بقولی طی طریق نکند نوازنده ماهری نخواهد شد.

قطعه باید به تو برگردم:

قطعه بن بست:

قطعه مردونه تمومش کن:

باقی قطعات تنظیمات معمولی دارند و نکته قابل ذکری ندارند.